Σκελετος.

Tag: Επικαιρότητα

Ο Στάλιν της Εσθονίας

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Εξήντα τέσσερα χρόνια μετά από τον θάνατό του και ακόμη τον φοβούνται. Ακόμη τον εχθρεύονται και τον συκοφαντούν. Δεν ξέρουν όμως ποιος πραγματικά ήταν. Ξέρουν αυτά που επιτρέπονται σε μία Ευρώπη, σε έναν κόσμο και σε ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα που βαφτίζει την κρίση ανάπτυξη, την φτώχεια πρόοδο, την συσσώρευση του πλούτου από τους πολλούς στα χέρια λίγων ως φυσικό φαινόμενο.

Σε μία  Ευρώπη που στήνει φασιστικές φιέστες με σκοπό να κρύψει τα σύγχρονα εγκλήματά της, προσβάλλοντας όχι μόνο την μνήμη όσων θυμούνται, αλλά και το αίμα των 60 εκατομμυρίων που χάθηκαν όχι τυχαία, αλλά πέσανε θύματα της ναζιστικής κτηνωδίας. Ανάμεσά τους ήταν και εφτακόσιες χιλιάδες Έλληνες αλλά και περίπου ένδεκα εκατομμύρια Ρώσοι, πολλοί εξ αυτών στρατιώτες του Κόκκινου στρατού. Ενός ένδοξου στρατού αποτελούμενου από απλούς στην πλειονότητά τους Ρώσους πατριώτες, που κατάφερε στις 9 Μαΐου του 1945, μετά από πολύμηνες και σκληρές μάχες, να καρφώσει το σφυροδρέπανο, στην καρδία του ναζιστικού κτήνους, στο γερμανικό κοινοβούλιο, έχοντας λυτρώσει παράλληλα από τον θάνατο εκατομμύρια μελλοθάνατους. Όλα αυτά συνέβησαν διότι υπήρχε ένας άξιος ηγέτης και εμπνευστής μια γιγάντιας αντίστασης έναντι του ναζισμού. Αυτός ήταν Ο Ιωσήφ «Στάλιν». Ένας ηγέτης που αγωνίστηκε για την ελευθερία του τόπου του και του λαού του. Ένας ηγέτης που, όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Τσώρτσιλ στα απομνημονεύματά του, ένας από τους βασικούς αντιπάλους του Στάλιν, πήρε την Σοβιετική Ένωση από το αμόνι και την έκανε πυρηνική δύναμη.

Όλα όσα γράφονται και λέγονται σήμερα είναι για να θρέψουν τα νύχια των νεοφασιστών, κρατικών και παρακρατικών, επισήμων και ανεπισήμων. Γι’ αυτούς, πάντα ο Στάλιν θα είναι φασίστας και πάντα  η 9η Μαΐου θα είναι ημέρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως η πραγματικότητα και η ιστορία μαρτυρούν άλλα…

Advertisements

Η εκδίκηση της γης

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Κατέφθασαν τα πρώτα αντικυβερνητικά τρακτέρ και οχήματα, εποχούμενα από τους εναπομείναντες δουλευτές αυτής της ματωμένης γης. Αυτούς που χρόνια τώρα υπομονετικά καλλιεργούσαν τη γη τους. Μέχρι που η τελευταία υποτιθέμενα αριστερή κυβέρνηση, έρχεται με σχέδια και μελέτες ξένων να τους αρπάξει τη γη. Να τους αναγκάσει να θαφτούν μέσα σε αυτή και όσοι απομείνουν να παράγουν για να συντηρούν τις ακόρεστες ορέξεις του συστήματος των κλεπτοκρατών. Αυτών που εδώ και αιώνες, άλλοτε ως προστάτες και σύμμαχοι, άλλοτε ως φίλοι και συμπονούντες προσφέρουν απλόχερα την γνώση τους για την καταστροφή του τόπου και του λαού.

Πρώτα, με την εθνική κυριαρχία που πλέον ούτε στα χαρτιά δεν αναγνωρίζεται, με βάση και την τελευταία απόφαση του ΝΑΤΟ, να κάνει περιπολίες στο Αιγαίο για να διαλέγει ποια από τα θύματα του πολέμου που δημιούργησε θα περάσουν στην Ελλάδα και ποια θα επιστρέψουν στην Τουρκία, για να θρέψουν τα ντόπια δουλεμπορικά γραφεία.

Ύστερα, ήρθαν στο προσκήνιο, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, από τους οποίους αφαίρεσαν κάθε κοινωνικό και εργασιακό δικαίωμα αμοιβής, ασφάλισης, περίθαλψης και σύνταξης, ενώ ταυτόχρονα δεκαπλασίασαν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Παράλληλα, θέλοντας να ισοπεδώσουν πλήρως την χαμηλή και μεσαία τάξη, διέλυσαν τα νοσοκομεία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τις λοιπές κρατικές δομές και στα συντρίμμια τους παρακαλούσαν να έρθουν οι πολυπόθητες επενδύσεις.

Και τώρα, έφτασαν και στους αγρότες και από κει που θα είχαν αφορολόγητο μέχρι τα δώδεκα χιλιάδες ευρώ και μια σειρά από άλλες αναγκαίες για την επιβίωση των μικρομεσαίων αγροτών, φοροελαφρύνσεις, τώρα έρχονται με διπλασιασμό των φορολογικών συντελεστών από το πρώτο ευρώ, με αναδρομική απαίτηση πολλών επιδοτήσεων και άλλα ληστρικά μέτρα που στην ουσία καταστρέφουν τον πυρήνα της πρωτογενούς οικονομίας.

Φυσικά, δεν περίμεναν να βρουν τέτοια αντίδραση, ούτε τέτοια εξέγερση. Περίμεναν ότι η ύπαιθρος θα αντιδράσει παρόμοια με την πόλη. Όμως, ξεγελάστηκαν, βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν πανελλαδικό ξεσηκωμό που όσες προσπάθειες είτε κυβερνητικές είτε από ορισμένους ακροδεξιούς μηχανισμούς του παρακράτους και αν έγιναν, δεν κατάφεραν να καπηλευτούν τον ενιαίο, αγωνιστικό και συγκρουσιακό χαρακτήρα των αγροτών, οι οποίοι ξεχύθηκαν στους δρόμους για να διεκδικήσουν το δίκιο τους, την αξιοπρέπεια τους, την δουλειά τους, τα κτήματά τους.

Αυτό το γεγονός, πρέπει να γίνει σημαία των αγώνων που μέλλονται για να έρθουν. Ο αγώνας αυτός πρέπει να γιγαντώσει, να πλημμυρίσουν πόλεις και χωριά από εξεγερμένους ανθρώπους που θα διεκδικούν το αυτονόητο, να ζήσουν με αξιοπρέπεια στη χώρα τους. Ο αγώνας αυτός δεν πρέπει να σβήσει, πρέπει να πλατυάσει, να αγκαλιάσει όλους τους καταπιεσμένους και αδικημένους αυτού του τόπου. Τότε και μόνο τότε θα ξεριζωθεί το κακό και σάπιο καθεστώς που άλλοτε ντύνεται με αριστερό και άλλοτε με δεξιό μανδύα, άλλοτε γοητεύει με σκοπό να κατευνάσει και άλλοτε απειλεί με σκοπό να καταπιέσει. Το δίκιο είναι με το μέρος των πολλών που σήμερα απέδειξαν ότι είναι και ισχυροί. Εκεί, πρέπει να βρεθούμε όλοι, γι’ αυτό το σκοπό πρέπει να αγωνιστούμε όλοι…

Άδωνις είσαι και φαίνεσαι

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Με έναν βαθυστόχαστο και γεμάτο νόημα τίτλο, αποφάσισε ο οξυδερκής, αυθόρμητος, έντιμος, εργατικός, ετοιμόλογος και ένα σωρό άλλα κοσμητικά επίθετα υποψήφιος πρόεδρος για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης να επενδύσει την διαφημιστική του καμπάνια. Ενός λεπτού προβολή είναι αρκετή για να καταγράψει και να παρουσιάσει στους ψηφοφόρους τους λόγους που πρέπει να δώσουν την φωνή τους στον Άδωνι, με πρωτεύοντα όλων, το ότι ο Άδωνις είμαστε ο καθένας από εμάς.

Με άλλα λόγια, ο Άδωνις ταυτίζει το ακροδεξιό του ταπεραμέντο, αναμεμειγμένο με ψευδοπατριωτικά συστατικά, ντυμένο με τον φερετζέ της νεοφιλελεύθερης δικτατορίας του καπιταλισμού, της πολιτικής του οποίου είναι υπέρμαχος υποστηρικτής, με όλους τους τωρινούς και μέλλοντες ψηφοφόρους και οπαδούς της ΝΔ. Άραγε, είναι όντως όλοι οι ψηφοφόροι πρώην φασίστες, θιασώτες της απριλιανής χούντας και λάτρεις των αντισημιτικών βιβλίων του επίσης πατριώτη Κωνσταντίνου Πλεύρη (ο γιος του οποίου συχνάζει και αυτός στο κόμμα της ΝΔ);

Αν ισχύει η διαπίστωση του Άδωνι, ότι όλοι οι νεοδημοκράτες είναι σαν και αυτόν, τότε έχουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα. Ένα πρόβλημα με ιδεολογικές, κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις που άπτεται και άλλων θεμάτων, ένα από τα οποία είναι και η προχθεσινή επίθεση στον Γιώργο Κουμουτσάκο από νεοναζί τραμπούκους, οι οποίοι, αφού εκτέλεσαν, σαν άλλοι Ρουπακιάδες, το θεάρεστο έργο τους, κρύφτηκαν στα λαγούμια τους για να διαφύγουν την σύλληψη. Διαδικασία γνώριμη στους κόλπους των φασιστοειδών, αφού το ίδιο ακριβώς είχε πράξει και το άλλο πρωτοπαλίκαρο της ναζιστικής συμμορίας, ο Κασιδιάρης, αυτός ο αρχαιοπρεπής πατριώτης που εξάντλησε όλη του την αντισυστημική μανία πάνω στο πρόσωπο της Κανέλλη. Σημειωτέον ότι το κόμμα της Χρυσής Αυγής είναι κατά του συστήματος.

Τώρα βέβαια, τι δουλειά έχουν οι γνήσιοι πατριώτες να αρθρογραφούν ως σπορά των ηττημένων του ’45 ή να βομβαρδίζουν με χιλιάδες ερωτήσεις την ελληνική βουλή, υπέρ εφοπλιστικών συμφερόντων ή να ζητούν να ιδρύσουν δουλεμπορικά σωματεία στα ναυπηγεία, με 10 ευρώ το εργατικό χέρι ή ακόμη να ψηφίζουν αντιλαϊκά σύμφωνα της ΕΕ στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, κανένας δεν ξέρει.

Μάλλον θα μπερδεύτηκαν και θα θεώρησαν ότι αυτοί που πλήττονται από τα μνημόνια της λιτότητας και της ταξικής βαρβαρότητας των καιρών μας είναι αυτοί που τους χρηματοδοτούν, αυτοί που τους ταΐζουν για να δαγκώνουν τα λαϊκά αιτήματα, για να κατασπαράζουν τα εργατικά κινήματα, για να αποπροσανατολίζουν με την γνωστή μέθοδο των προγόνων τους, αυτή της προπαγάνδας, φορτώνοντας τα πάντα στην μετανάστευση.

Αν λοιπόν, όλοι αυτοί, κρυφοί και φανεροί υποστηρικτές και ψηφοφόροι του κάθε Άδωνι, πρώην και νυν τραμπούκοι με τους αδύναμους και εθελόδουλοι με τους ισχυρούς, νιώθουν ότι ταυτίζονται ακόμη με αυτό το πρότυπο, ας συνεχίσουν να ζουν το μεγαλείο της κατάντιας τους, μέσα στην βρωμιά της σήψης και της παρακμής του καπιταλισμού του 21ου αιώνα.

Όλοι άλλοι ας αρχίσουν να αναρωτούνται, για τα χιλιάδες τυχερά πτώματα στο Αιγαίο, για τα άτυχα πτώματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Συρία, για τους Έλληνες μετανάστες που αποχωρούν κατά χιλιάδες από την νεκρή τους χώρα, για τους καρκινοπαθείς που δεν λαμβάνουν τα φάρμακά τους, για τα παιδιά που λιποθυμάν από ασιτία μέσα στα σχολεία, για τους ανέργους που αναζητούν ένα κομμάτι ψωμί, για τους αστέγους που κοιμούνται, όταν τους το επιτρέπει η καλοσύνη του δημάρχου της πόλης, στα παγκάκια.

Ας αναρωτηθούν επίσης για το πώς το 1% των Ελλήνων κατέχει το 49% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας. Και τέλος, ας αναρωτηθούν αν όλα αυτά είναι δίκαια και σωστά και κυρίως αντάξια των ανθρώπων…

Τελικά μόνο γραβάτα δεν του φόρεσαν

by Δημήτρης Παυλόπουλος

25d30409b702f1e520f3152f05d32620

Ο Τσίπρας κι ο Γιούνκερ πριν την σύνοδο κορυφής στην Ρίγα της Λετονίας τον Μάιο του 2015.

Μετά, λοιπόν, από τα καταπληκτικά επικοινωνιακά παιχνίδια της αριστερής κυβέρνησης, με το όχι του δημοψηφίσματος που τελικά έγινε ένα τεράστιο ναι και όχι σκέτο ναι αλλά και ναι σε όλα, έρχεται νέο πακέτο βοήθειας της τάξης των 80 δις σε βάθος τριετίας με δημοσιονομικά μέτρα να υπολογίζονται μετριοπαθώς στα 12 δις.

Η πάλαι ποτέ αριστερή και ριζοσπαστική κυβέρνηση που θα έβαζε τέλος στα μνημόνια της λιτότητας και θα πρωτοτυπούσε σεβόμενη την ψήφο και της 25ης Ιανουαρίου αλλά και της 5ης Ιουλίου, η κυβέρνηση που θα αγωνιζόταν για μια βιώσιμη και αμοιβαία επωφελή συμφωνία, πέταξε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στον αντίπαλο, διάστημα που θα μπορούσε να είχε αξιοποιήσει υπέρ συμφερόντων ημών και αφού δεν έλαβε πράσινο φως από Ρωσία και Κίνα για χρηματοδότηση, έκαψε και το τελευταίο χαρτί της, αυτό του δημοψηφίσματος.

Ένα δημοψήφισμα που συνέβη με κλειστές τις τράπεζες, διότι αν ήταν ανοιχτές θα κατέρρεαν, και για ένα ερώτημα που ήταν θολό και κατά μία έννοια ανύπαρκτο, εφόσον κατά την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, η πρόταση Γιούνκερ, που περιείχε λιγότερα μέτρα, πρακτικά είχε λήξει.

Παρά ταύτα, το δημοψήφισμα διεξήχθη μέσα σε αντίξοες συνθήκες, και ο λαός για άλλη μια φορά δήλωσε την ριζική αντίθεσή του με τα μνημόνια και την πολιτική και ταξική βαρβαρότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, ο Τσίπρας εκμεταλλεύτηκε το όχι, με σκοπό να ενισχύσει και να ισχυροποιήσει την θέση του στην κυβερνητική καρέκλα, γι’ αυτό συγκάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς, διευρύνοντας την ευθύνη της διαπραγμάτευσης και δημιουργώντας παράλληλα ένα εφεδρικό τμήμα κοινοβουλευτικής υποστήριξης προς την κυβέρνησή του.

Και σήμερα, ο Τσίπρας φέρνει μία συμφωνία κόλαφο με χυδαία και αντιλαϊκά μέτρα, που περιλαμβάνουν μειώσεις συντάξεων, αυξήσεις ασφαλιστικών εισφορών, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, εν συντομία όλα όσα περιελάμβανε η εργαλειοθήκη του ΟΑΣΑ, που είχε τεθεί και στην προηγούμενη κυβέρνηση. Kαι φυσικά, ένα σημείο ακραίας επέμβασης και κατάλυσης, όχι μόνο της λαϊκής κυριαρχίας αλλά και των όποιων αστικών εγγυήσεων, αποτελεί κατά τη γνώμη μου η πρόταση για την μεταφορά των προς αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου σε ειδικό ταμείο, το οποίο δε θα εδρεύει καν στην Ελλάδα, αλλά στο Λουξεμβούργο, με μόνη εκκρεμότητα τον καθορισμό του ύψους της αξίας της περιουσίας που θα διατεθεί σε αυτό (αρχικά ήταν στα 50 δις).

Αυτή, λοιπόν, η συμφωνία, που αριθμητικά έχει πολλές ομοιότητες με το πρώτο μνημόνιο, θα φέρει χιονοστιβάδα κρίσεων και ύφεσης, όχι μόνο στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, που, απ’ ό,τι φαίνεται, οδεύει προς αυτοδιάλυση, αλλά πολύ περισσότερο στην κοινωνία και στα χαμηλά και μεσαία στρώματα που καλούνται και πάλι να πληρώσουν την κρίση του κεφαλαίου, την κρίση της τραπεζοκρατίας και των διαφόρων λόμπι.

Μπορούσε όμως ο Τσίπρας να βαδίσει σε διαφορετικά μονοπάτια και να ακολουθήσει διαφορετική πορεία ανάπτυξης για τη χώρα και τον λαό;

  1. Μονομερής διαγραφή του χρέους, ένα χρέος που συνεχώς αυξάνεται και διαρκώς πληρώνεται από αυτούς που δεν το δημιούργησαν.
  2. Κρατικοποίηση των τραπεζών.
  3. Ίδρυση νέας Τράπεζας της Ελλάδας, με σκοπό να εκκαθαριστεί η υπάρχουσα και να μην αναγκαστεί το ελληνικό δημόσιο να καταβάλει τα 120 δις στον ELA.
  4. Έκδοση νέου νομίσματος για την κάλυψη των εγχώριων και διεθνών συναλλαγών, στηριζόμενο στα αποθεματικά της χώρας σε χρήμα και χρυσό (35 δις).
  5. Δέσμευση του μαύρου χρήματος, εντός και εκτός συνόρων.
  6. Ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης με σκοπό την επαρκέστερη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.
  7. Έμφαση και ανάπτυξη του δημοσίου τομέα και νευραλγικών πτυχών αυτού, υγεία και παιδεία.

Όλα αυτά τα σημεία αναδεικνύουν την ύπαρξη εναλλακτικού τρόπου δράσης και συγκεκριμένα αποτελούν ένα μεταβατικό πρόγραμμα προς κάτι διαφορετικό από το σημερινό εξευτελιστικό μοτίβο κοινωνίας και οικονομίας σε αποσύνθεση. Η συμφωνία αυτή που φέρνει ο Τσίπρας είναι μία παράταση της συνεχιζόμενης κρίσης της χώρας και του λαού, χωρίς ίχνος ανάπτυξης. Δεν υπάρχει σωτηρία στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των διεθνών κέντρων του καπιταλισμού. Το σύστημά τους δεν ταιριάζει με την θεμελιώδη και πανάρχαια έννοια του ανθρώπου. Έχουμε ιστορικό χρέος να ανατρέψουμε αυτήν την κατάσταση και να χαράξουμε νέους δρόμους, πέρα και πάνω από την φτηνή υποτέλεια που επιτάσσει η ληστρική Ευρώπη των τραπεζών και του κεφαλαίου.

Κύριε Τσίπρα,

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Κύριε Τσίπρα κάνατε τον Σαμαρά σωτήρα και επιβεβαιώσατε την πολιτική του ως την μόνη σωτήρια λύση του τόπου και του λαού.

Κύριε Τσίπρα, προκηρύξατε ένα δημοψήφισμα για μία πρόταση της τρόικας που από χτες το βράδυ έπαψε να ισχύει.

Κύριε Τσίπρα, κλείσατε τις τράπεζες, αφήνοντας τον κόσμο, τον φτωχό και τον εξαθλιωμένο, όχι τον πλούσιο και τον φοροδιαφεύγοντα, χωρίς χρήματα και την ίδια ώρα του μιλούσατε για περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Κύριε Τσίπρα, ζητάτε όχι αλλά δεν λέτε πώς θα το χρησιμοποιήσετε και για ποιους σκοπούς, παρά μόνο ότι θα βοηθήσει την διαπραγμάτευση, δηλαδή θα ενισχύσει την δική σας πρόταση-μνημόνιο, που διαφέρει κατά ελάχιστο από αυτή που αιτούνται οι δανειστές. Για παράδειγμα εσείς ζητάτε αύξηση ασφαλιστικών εισφορών στις συντάξεις από το 4% στο 5%, ενώ η τρόικα ζητά να πάνε στο 6%.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, μετά από το κλίμα φόβου και τεχνητής ανασφάλειας που έχετε δημιουργήσει, εξαπατώντας την κοινωνία, ότι με το δημοψήφισμα ανοίγει ο δρόμος για την ελπίδα και την απελευθέρωση από τα μνημόνια της λιτότητας, σπεύσατε να ζητήσετε διετή στήριξη από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητας, στις ιδρυτικές διατάξεις του οποίου αναφέρονται σαφώς οι αυστηρές προϋποθέσεις χρηματοδότησης, μεταξύ άλλων αναφέρεται: «Εάν εκδοθεί απόφαση, σύμφωνα με την παράγραφο 2, το συμβούλιο διοικητών αναθέτει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή—σε συνεργασία με την ΕΚΤ και εφόσον είναι εφικτό, από κοινού με το ΔΝΤ—να διαπραγματευτεί με το ενδιαφερόμενο μέλος του ΕΜΣ Μνημόνιο Κατανόησης (ΜΚ) όπου θα περιγράφονται αναλυτικά οι όροι που θα συνδέονται με τη διευκόλυνση χρηματοπιστωτικής συνδρομής. Το περιεχόμενο του Μνημονίου Κατανόησης αντικατοπτρίζει τις αδυναμίες που πρέπει να αντιμετωπιστούν και το μέσο χρηματοπιστωτικής συνδρομής που έχει επιλεγεί. Παράλληλα ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΜΣ καταρτίζει πρόταση συμφωνίας για διευκόλυνση χρηματοπιστωτικής συνδρομής, περιλαμβάνουσα τους όρους και τις προϋποθέσεις χρηματοδότησης, καθώς και την επιλογή των μέσων, που υποβάλλεται στο συμβούλιο διοικητών προς έγκριση».

Κύριε Τσίπρα, αποτύχατε να πείσετε για το ανέφικτο. Ότι δηλαδή μέσα στον ίδιο δρόμο ανάπτυξης και στα ισχύοντα θεσμικά πλαίσια, της ΕΕ, του Ευρώ και του ΔΝΤ, υπάρχει τρόπος για φιλολαϊκή ευημερία και κοινωνική αξιοπρέπεια.

Κύριε Τσίπρα, γίνατε άλλος ένας ανεπιθύμητος και ανέντιμος πρωθυπουργός που καπηλεύτηκε τις αξίες και την ιστορία της αριστεράς, ακόμη και τις όποιες ανόθευτες αστικές διαδικασίες, όπως αυτή του δημοψηφίσματος, με σκοπό να εξυπηρετήσει, όπως και οι προηγούμενοι, τα ίδια αντιλαϊκά συμφέροντα.

Το μόνο που έχετε να κάνετε, κύριε Τσίπρα, είναι να παραιτηθείτε, λέγοντας στον λαό την αλήθεια, ότι μέσα στην ΕΕ και στο Ευρώ, δεν υπάρχουν περιθώρια σωτηρίας.