Σκελετος.

Κατηγορία: ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ντροπή

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Πόση πια η κατάντια και η ξεδιαντροπιά του κόμματος που καταδυναστεύει αυτόν τον τόπο; Ο Μπογδάνος είναι ένα μόνο μέρος του εσμού της νεοφιλελεύθερης χουντικής και φασιστικής δεξιάς που τάχα διώχνοντάς τον ξεμπέρδεψε με την ναζιστική ιδεολογία. Η δεξιά της ΕΡΕ, η δεξιά του τότε είναι ίδια με την δεξιά του σήμερα. Η δεξιά που συνεργαζόταν με τους κατακτητές, που κατέδιδε πατριώτες, που φυλάκιζε, βασάνιζε, σκότωνε ήρωες, αυτή η δεξιά είναι ίδια με την δεξιά του Μπογδάνου, του Πρωτοσάλτε, του Παπαδημητρίου, του Πλεύρη, του Βορίδη, του Μπαλτάκου, του Σαμαρά και εν τέλει του ίδιου του Μητσοτάκη.

Είναι ίδια με την δεξιά που απαγορεύει συγκεντρώσεις, συλλαμβάνει αναίτια και άδικα πολίτες, εισβάλλει με όπλα στα πανεπιστήμια, δημοσιοποιεί ονόματα ξένων νηπίων και ζητά να αναβιώσουν τα ξερονήσια. Είναι η δεξιά που καταθέτει στεφάνια για τους νικητές του εμφυλίου που δεν ήταν άλλοι από τους δωσίλογους και τους ταγματασφαλίτες. Είναι η δεξιά του νόμου και της τάξης που επέτρεψε τις επιθέσεις στο ΕΠΑΛ, στους ψαράδες, στους συνδικαλιστές, στους μετανάστες, στον Φύσσα. Είναι η δεξιά που έφερε την Χρυσή Αυγή, που αύριο θα φέρει κάτι άλλο παρόμοιο για να συγκρατεί ένα μικρό μέρος της εκλογικής της βάσης και ένα μεγάλο μέρος του συστήματος της εκμετάλλευσης που υπηρετεί. Ο Μπογδάνος δεν ήταν μόνος του στο Βίτσι, ανάμεσα σε χουντικούς, φασίστες και βασιλόφρονες, ήταν βουλευτής της ΝΔ και η επικεφαλής του γραφείου του πρωθυπουργού της βόρειας Ελλάδας.

Αυτούς τους ξεχάσατε κε Δένδια…

Ο μύθος της αστικής ευγένειας

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Βλέποντας κανείς την στάση του σώματος του πρωθυπουργού στην Μητρόπολη μπροστά στο νεκρό σώμα του τελευταίου μεγάλου Έλληνα του 20ού αιώνα καταλαβαίνει ότι δεν διαθέτει ούτε την στοιχειώδη ευγένεια να σταθεί στο ύψος της περίστασης και να σεβαστεί το πένθος ενός έθνους που καλείται σε μια βίαιη και απότομη μετάβαση άνευ συμβόλων προς το μέλλον. Η στάση του ήταν ατιμωτική όχι μόνο απέναντι στον Μίκη, στους αγώνες του και στα επιτεύγματα του που πρόσφερε απλόχερα στον ελληνικό λαό κάνοντας τον συμμέτοχο και κοινωνό στην μεγαλειώδη στιγμή της μουσικής του δημιουργίας, αλλά και απέναντι σε όλους εμάς ζώντες και νεκρούς. Ήταν ισχυρή απόδειξη της ξεδιαντροπιάς ενός ανθρώπου που παρουσιάζει βαριά συναισθηματική καθυστέρηση και δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η συνθήκη επιβάλλεται στον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος στην συνθήκη. Αυτός που εδώ και 2 χρόνια καταδυναστεύει και εξουσιάζει τις ζωές μας πότε με τρόπο κομψό λέγοντας ότι είναι για το καλό μας και τις περισσότερες φορές με τρόπο άκομψο βίαιο και απάνθρωπο. Είναι ο ίδιος που αγνόησε τον πόνο μας και αδιαφόρησε για το μεγάλο γεγονός της απώλειας θεωρώντας την ως άλλη μια ευκαιρία για επικοινωνιακή φιέστα. 

Όμως την απάντηση δεν άργησε να την λάβει. Ο κόσμος που ήταν συγκεντρωμένος έξω τον αποδοκίμασε και δικαίως. Είναι η οργή δυο χρόνων για τα χιλιάδες κενά στα νοσοκομεία, για τις εκατοντάδες επιχειρήσεις που χρεοκόπησαν μιας και δεν είχαν κρατικό ενδιαφέρον χρηματοδότησης, για τις δεκάδες αναίτιες και βάρβαρες επιθέσεις και συλλήψεις της αστυνομίας σε βάρος πολιτών, για τις δεκάδες αδικαιολόγητες απαγορεύσεις που ξεπερνούν τα ελαστικά όρια της αστικής δημοκρατίας, για τα εγκληματικά λάθη με τα εμβόλια, για τις φωτιές, για τα πανεπιστήμια, για όλους εμάς που δεν θέλουμε να ζούμε άλλο σε καθεστώς φόβου και ανασφάλειας. Αυτοί βέβαια που τον αποδοκίμασαν δεν είχαν περάσει από το ταμείο του Πέτσα όπως τα κανάλια τον προηγούμενο χρόνο, γι αυτό και δεν φιμώθηκαν, δεν βάφτισαν το μαύρο άσπρο και βροντοφώναξαν την αλήθεια, το δίκαιο τους.

Για την στάση του μέσα στην Μητρόπολη δεν μίλησε κανένας από όλους τους υποτιθέμενα σεμνότυφους αστούς. Θυμάμαι τα σχόλια που είχαν κάνει όλοι αυτοί που τώρα σιωπούν όταν είχε επισκεφθεί ο Ομπάμα τον Τσίπρα…

Πάρε τα 600 και σκάσε

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Αυτό είπε εν ολίγοις η κυβέρνηση στα θύματα της μακράς λίστας των πυρκαγιών, οι περισσότερες εκ των οποίων ακόμα καταστρέφουν τεράστιες εκτάσεις δάσους και οικήματα. Το επιτελικό κράτος για άλλη μια φορά δεν λειτούργησε. Όπως τον χειμώνα ήταν η θεομηνία, όπως για τους χιλιάδες νεκρούς που δεν κατόρθωσαν να βρουν κρεβάτι στην εντατική έφταιγε η πανδημία, έτσι και τώρα ο στρατηγός άνεμος ή η κλιματική αλλαγή ευθύνονται για την καταστροφή που βιώνουμε και θα βιώσουμε για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Οι φωτιές είτε ως αποτέλεσμα ανθρώπινης παρέμβασης με σκοπό την αξιοποίηση της γης για οικονομικά οφέλη είτε ως συνέπεια ακραίων καιρικών συνθηκών αποτελεί απλώς την αφετηρία. Από εκεί και έπειτα ότι ακολουθεί υπάγεται στην ετοιμότητα και ικανότητα του κρατικού μηχανισμού. Οι τεράστιες ελλείψεις σε εξοπλισμό και προσωπικό, η καθυστερημένη επέμβαση, η συσσώρευση καύσιμης ύλης (προερχόμενη από την τελευταία κακοκαιρία) καθώς και η απουσία προληπτικών μέτρων καθότι είναι γνωστό ότι κάθε χρόνο έχουμε φωτιές και φωτιές που στο παρελθόν μας έχουν στοιχίσει σε ανθρώπινες, και όχι μόνο, ζωές αλλά και δάση, οδήγησαν σε αυτές τις ολέθριες εικόνες.

Ντροπή, θλίψη και οργή για την κυβέρνηση και τους υπεύθυνους ανεύθυνους που αυτοσυγχαίρονται γιατί δεν κάηκε κανένας. Αυτό είναι το μόνο μέλημα όταν ξεσπάει μια πυρκαγιά, δεν υπάρχει πρόβλεψη για περιορισμό της αλλά αντιμετωπίζεται με απανωτά μηνύματα του 112 και επικοινωνιακές φιέστες. Και αν ο καιρός εκτός από υψηλές θερμοκρασίες είχε και ισχυρούς ανέμους τότε τι θα γινόταν; Μάλλον θα εκκενώναμε και τον Παρθενώνα.

Και αφού έσβησε η φωτιά στην Αττική, ο πρωθυπουργός φοβούμενος την λαϊκή κατακραυγή που είναι πλέον γενικευμένη τουλάχιστον μεταξύ εκείνων που διαθέτουν ένα στοιχειώδες επίπεδο λογικής και δεν βλέπουν τον Μητσοτάκη σαν Μωϋσή και τον Χατζηδάκη σαν τον Σούπερμαν, έσπευσε να εξαγγείλει μέτρα ανακούφισης. Κοινώς να πετάξει κανένα ψίχουλο μήπως και βουλώσει κανένα στόμα. Αντί να σεβαστεί τον πόνο και την οδύνη των εκατοντάδων ανθρώπων που έχασαν σπίτια, επιχειρήσεις και όλη τους την ζωή και τώρα καλούνται οι περισσότεροι εξ αυτών σε μεγάλη ηλικία να τα ξαναστήσουν από την αρχή και ενώ τόσες μέρες δεν υπήρξε καμία μέριμνα για την φροντίδα, σίτιση και στέγαση αυτών (ας είναι καλά η αλληλεγγύη και η κινητοποίηση της κοινωνίας). Βγήκε καθυστερημένα να ζητήσει μισή συγγνώμη και χωρίς καν να έχει γίνει απογραφή των ζημιών στην Αττική, με τεράστια μέτωπα σε Πελοπόννησο και Εύβοια, εξήγγειλε μέτρα στήριξης. Και ο λόγος είναι προφανής. Μην τυχόν και εκραγεί ο κόσμος που βράζει τόσες μέρες κάτω από την ανικανότητα του κράτους και των υπηρεσιών του.

Ανικανότητα βέβαια για τους πολλούς γιατί για τους λίγους πάντα υπάρχει πρόνοια. Για σπίτια υπουργών υπήρξε μέριμνα και δεν κάηκαν όπως και για συγκεκριμένες επιχειρήσεις που ως δια μαγείας γλίτωσαν από την λαίλαπα.

Ας ετοιμάσει όμως και ένα πακέτο μέτρων για τις πλημμύρες του χειμώνα αφού δεν θα υπάρχουν δένδρα να κρατούν το νερό. Ας ετοιμάσει και ένα κονδύλι για τα ζώα που έχασαν το φυσικό τους σπίτι και περιπλανιούνται ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας. Να βγάλει επίσης ένα κονδύλι για όλους εκείνους που έχασαν τις επιχειρήσεις τους και δεν πρόκειται να ξαναδουλέψουν μιας και είχαν επιχειρήσεις τουριστικού χαρακτήρα και πλέον τα μέρη τους είναι νεκροταφεία. Ας υπολογίσει επίσης και ένα κονδύλι για τους ανθρώπους που θα αρρωστήσουν από την ζέστη μιας και δεν υπάρχει πράσινο και σκιά. Και μετά από όλα αυτά ας παραδεχθεί επιτέλους ότι απέτυχε παταγωδώς.

Τρελός Παππάς τούς βάφτισε

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Τι να απέγινε άραγε ο καταδικασμένος Χρήστος Πάπας; Αυτός που στα ούρα του συσπείρωσε όλη την οργή και την αγανάκτηση όλων των γνήσιων πατριωτών έναντι των τουρκικών σήριαλ. Αυτός της γνωστής παρέας των φασιστοειδών που όποτε τους χρειάστηκαν τους ξεθάβαν και όποτε περίσσευαν τους ξαναέκρυβαν χωρίς όμως να μπορέσουν ποτέ να κρύψουν την δυσοσμία της αγαστής τους σχέσης. Κάτι σαν τα οπίσθια με τα εσώρουχα.

Και τώρα που δεν υπάρχει Χρυσή αυγή, δεν υπάρχουν ταγματασφαλίτες, δεν υπάρχουν δωσίλογοι, χουντικοί και λοιποί προσφιλείς στυλοβάτες, πρέπει να τους εφεύρουν ή ακόμη καλύτερα να γίνουν οι ίδιοι. Και έγιναν. Ξυλοφόρτωσαν χωρίς λόγο κόσμο, χαστούκισαν, τραμπούκισαν και εντέλει έγιναν και αυτoβαφτιζόμενοι ήρωες μιας στημένης σύγκρουσης. Όπως πάντα έτσι και τώρα χωρίς πρωτοτυπία υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά. Δεν έχεις δικαίωμα να διεκδικείς ελευθερίες στην εποχή που κινδυνεύεις να νοσήσεις. Δεν έχεις δικαίωμα να κυκλοφορείς. Δεν έχεις λόγο κοινωνικής ύπαρξης αν θίγεις την πολιτειακή φύση που σε προστάζει. Δεν υπάρχεις όταν δεν χρησιμεύεις.

Η Νέα Σμύρνη είναι άλλη μια περίπτωση του αστικού χάσματος και της κατάφωρης παραβίασης κάθε έννοιας ελευθερίας. Είναι η συνέχεια των εκατοντάδων επιθέσεων της κατά τα άλλα δημοκρατικής κυβέρνησης που αυθαίρετα διώκει και καταδιώκει όλους όσους αντιδρούν στην βαρβαρότητα της. Όταν βέβαια αντιλαμβάνονται ότι αποκαλύπτονται στήνουν κακοφτιαγμένα επεισόδια με θύματα ακόμη και δικά τους παιδιά. Τώρα ένας αστυνομικός, πιο πριν ένας πρύτανης. Και το έδαφος γίνεται πιο γόνιμο για να συνεχίσουν να σπέρνουν τον σπόρο του διχασμού.

Παλιά τους τέχνη κόσκινο.

Ζήτω η δωρεάν δημόσια εκπαίδευση

by Δημήτρης Παυλόπουλος

Ένα από τα βασικά επιτεύγματα της κυβέρνησης είναι η μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Με ταχείες διαδικασίες κατακύρωσε και την βάση εισαγωγής και την αστυνομία. Παράλληλα άνοιξε ορθάνοιχτα την πόρτα στα ΙΕΚ, εξισώνοντάς τα με τα Πανεπιστήμια. Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση υπερασπίζεται τα συμφέροντα των λίγων και εκλεκτών αντί των πολλών. Αφού λοιπόν λέει στους υποψήφιους φοιτητές ότι δεν χωράνε όλοι στα Πανεπιστήμια, τους σπρώχνει στην ιδιωτική παρεκπαίδευση. Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό προσλαμβάνει και 1000 αστυνομικούς για να επανδρώσει το νεοσυσταθέν σώμα πανεπιστημιακής αστυνομίας. 

Την ώρα που δεν υπάρχουν όπως λένε χρήματα για γιατρούς, μονάδες εντατικής θεραπείας, σχολεία και άλλα τέτοια περιττά που καθ’ ομολογία υπουργού θα αύξαναν τους θανάτους, η κυβέρνηση προσλαμβάνει με αδιαφανείς διαδικασίες αστυνομικούς για την προστασία των ιδρυμάτων. Αντί να δώσουν παραπάνω χρήματα, έστω και από αυτά που έδωσαν για τα Rafale ή από αυτά που έδωσαν στα ΜΜΕ ή αυτά που έδωσαν σαν δώρο σε μεγάλες εταιρείες, προτιμούν να μετατρέψουν τα πανεπιστήμια από χώρους διάδοσης ιδεών σε χώρους συνεχούς εποπτείας και αστυνόμευσης. Αλήθεια τι θα γίνει με τις κυβερνητικές παρατάξεις που διευθετούν σε πολλές σχολές, όπου τραμπουκίζουν και απειλούν;

Αυτοί είναι αποδεκτοί γιατί μια μέρα θα κληθούν να κυβερνήσουν. Αυτοί που κυκλοφορούν με τσεκούρια, αυτοί που κουβαλάνε μπράβους σε συνελεύσεις και εκλογές, είναι οι μελλοντικοί επιτελείς. Όλοι οι άλλοι που διεκδικούν, απαιτούν και φωνάζουν για κάτι καλύτερο εντός και εκτός των Πανεπιστημίων πρέπει απλώς να μην υπάρχουν. Και αν τρομάξατε με το βίντεο από τον αστυνομικό που πυροβολεί μέσα στην ΑΣΟΕΕ πριν από κάποιους μήνες, καλά θα κάνετε να το συνηθίσετε γιατί η κυβέρνηση αποφάσισε να το θεσπίσει σαν κανονικότητα.

Και η ιλαροτραγωδία συνεχίζεται…